List do Rzymian 6,15-23 - KCHB w Szczecinku

KCHB w Szczecinku
Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Mesjaszem, z Boga się narodził i każdy miłujący Tego, który dał życie, miłuje również tego, który życie od Niego otrzymał.
Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i wypełniamy Jego przykazania
1Jana 5,1-2
Przejdź do treści

Menu główne:

List do Rzymian 6,15-23

Biblijne
   
          
   
ROZWAŻANIE
              
   
   
Słowa Bożego
   
          
List do Rzymian 6, 15-23

6:(15) Cóż tedy? Czy mamy grzeszyć, dlatego że nie jesteśmy pod zakonem, lecz pod łaską? Przenigdy!
(16) Czyż nie wiecie, że jeśli się oddajecie jako słudzy w posłuszeństwo, stajecie się sługami tego, komu jesteście posłuszni, czy to grzechu ku śmierci, czy też posłuszeństwa ku sprawiedliwości?
(17) Lecz Bogu niech będą dzięki, że wy, którzy byliście sługami grzechu, przyjęliście ze szczerego serca zarys tej nauki, której zostaliście przekazani,
(18) a uwolnieni od grzechu, staliście się sługami sprawiedliwości,
(19) po ludzku mówię przez wzgląd na słabość waszego ciała. Jak bowiem oddawaliście członki wasze na służbę nieczystości i nieprawości ku popełnianiu nieprawości, tak teraz oddawajcie członki wasze na służbę sprawiedliwości ku poświęceniu.
(20) Gdy bowiem byliście sługami grzechu, byliście dalecy od sprawiedliwości.
(21) Jakiż więc mieliście wtedy pożytek? Taki, którego się teraz wstydzicie, a końcem tego jest śmierć.
(22) Teraz zaś, wyzwoleni od grzechu, a oddani w służbę Bogu, macie pożytek w poświęceniu, a za cel żywot wieczny.
(23) Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
WSTĘPNE ROZWAŻANIE  6, 15-23

    Apostoł nawiązuje do powszechnego przekonania, że każdy człowiek zawsze jest komuś lub czemuś podany. Zależność ta może być dla        człowieka źródłem wzrostu i rozwoju lub może być niszcząca.
Każdy człowiek decyduje swoim życiem, czy wybiera coś, co będzie go coraz bardziej wyzwalać, czy też podda się temu, co go zniewoli.
Wybór czegoś z samej swojej istoty oznacza posłuszeństwo, co się wybrało. Dlatego każdy, kto wybiera grzech, staje się niewolnikiem grzechu i  czyni to, co grzech nakazuje czynić,.
Ten zaś, kto wybiera Chrystusa, staje się Jego sługą i czyni dobro, bo został wyzwolony z zepsucia, do którego prowadził grzech.
Aby człowiek mógł właściwie rozeznać, czemu lub komu służy, musi raz po raz robić rachunek sumienia i odpowiadać sobie na pytanie, na ile w  jego życiu jest obecna nauka Jezusa zawarta w Ewangelii?
Uczciwa ocena własnych myśli, pragnień, słów i czynów w świetle Ewangelii informuje, kim człowiek naprawdę jest i ku czemu zmierza jego  życie.
Proporcje pomiędzy uczynionym dobrem a dokonanym złem pokazują, czy jest na drodze prowadzącej ku śmierci, czy ku życiu wiecznemu.
ROZWAŻANIA  WG WERSETÓW
6,15 Czy mamy grzeszyć
Ø [zob. Rz 6,1 „Cóż więc powiemy? Czy mamy pozostać w grzechu, aby łaska obfitsza była?” ]  
[zob. Rz 8,1-4 „Przeto teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.  Bo zakon Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, uwolnił cię od zakonu grzechu i śmierci.  Albowiem czego zakon nie mógł dokonać, w czym był słaby z powodu ciała, tego dokonał Bóg: przez zesłanie Syna swego w postaci grzesznego ciała, ofiarując je za grzech, potępił grzech w ciele,  aby słuszne żądania zakonu wykonały się na nas, którzy nie według ciała postępujemy, lecz według Ducha.” ].
6:16  
Ø [zob. J 8,34-36  „Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, każdy, kto grzeszy, jest niewolnikiem grzechu.  A niewolnik nie pozostaje w domu na zawsze, lecz syn pozostaje na zawsze.  Jeśli więc Syn was wyswobodzi, prawdziwie wolnymi będziecie.” ]. [zob. 2 P 2,19-20  „Obiecując im wolność, chociaż sami są niewolnikami zguby; czemu bowiem ktoś ulega, tego niewolnikiem się staje. (20) Jeśli bowiem przez poznanie Pana i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa wyzwolili się od brudów świata, lecz potem znowu w nie uwikłani dają im się opanować, to stan ich ostateczny jest gorszy niż poprzedni.” ].
6:17  byliście sługami grzechu
Ø Paweł pokazuje tutaj, że Bóg niejako przyłącza swoich dzieci do Bożej prawdy [zob. Rz 12:2  „A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe.” ]. [zob. Tt  2:1  „Ale ty mów, co odpowiada zdrowej nauce,” ].
Ø Nowi wierzący posiadają wewnętrzne, wielkie pragnienia Słowa Bożego  [zob. 1P 2:2 „jako nowonarodzone niemowlęta, zapragnijcie nie sfałszowanego duchowego mleka, abyście przez nie wzrastali ku zbawieniu,” ].
6:18   Uwolnieni od grzechu, staliście się sługami sprawiedliwości
·       Nastąpiło to w rezultacie  ukrzyżowania starego człowieka  [zob. Rz 6:4  „Wiedząc to, że nasz stary człowiek został wespół z nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało zostało unicestwione, byśmy już nadal nie służyli grzechowi;” ].
6:19  przez słabość waszego ciała
·       Sprawiedliwość prowadzi nas do uświęcenia.
Jeśli przedstawiamy siebie sprawiedliwości jako niewolników i swoje członki jako broń sprawiedliwości, Chrystus, który jest życiem wiecznym w naszym wnętrzu, uzyska podstawę do pracy w nas i przesyci sobą nasze wewnętrzne części. Tym samym zostaniemy samoczynnie uświęceni; samotnie zostaniemy uświęceni świętymi w swych wewnętrznych częściach  dzięki opieki Chrystusa.
·       Uświęcenie pociąga za sobą nie tylko zmianę pozycji, czyli przejścia od pospolitej, światowej pozycji do pozycji oddzielenia się dla Boga, jak pokazuje [zob. Mt 24:17, 19 „Głupi i ślepi! Cóż bowiem jest większe? Złoto czy świątynia, która uświęca złoto?”  „Ślepi! Cóż bowiem jest większe? Dar czy ołtarz, który uświęca dar?” ]. [zob. 1 Tm 4:3-5  „Którzy zabraniają zawierania związków małżeńskich, przyjmowania pokarmów, które stworzył Bóg, aby wierzący oraz ci, którzy poznali prawdę, pożywali je z dziękczynieniem. Bo wszystko, co stworzył Bóg, jest dobre, i nie należy odrzucać niczego, co się przyjmuje z dziękczynieniem; albowiem zostają one poświęcone przez Słowo Boże i modlitwę.
Ø Paweł zobrazował to, że wierzący z powodu swoich ludzkich cech mieli problemy ze zrozumieniem Bożej prawdy.” ].
Ø Grzech, tak wściekłe zwierzę, rośnie, kiedy jest dokarmiany [zob. Rdz 4:7   „Wszak byłoby pogodne, gdybyś czynił dobrze, a jeśli nie będziesz czynił dobrze, u drzwi czyha grzech. Kusi cię, lecz ty masz nad nim panować.” ].
6:20  
6:21 Którego się teraz wstydzicie
      [zob. Ezech. 16:63  „Abyś pamiętała i wstydziła się, i już nigdy nie otworzyła ust ze wstydu, gdy ci przebaczę wszystko, co uczyniłaś - mówi Wszechmocny Pan.” ]. [zob. Rz 8:13  „Jeśli bowiem według ciała żyjecie, umrzecie; ale jeśli Duchem sprawy ciała umartwiacie, żyć będziecie.” ].
6:22  Wyzwolenie od grzechu
·       Uświęcenie pod względem usposobienia, o którym mową w tym rozdziale, nie tylko pochodzi z życia , lecz również jego ciałem jest życie; ponadto wnosi ono więcej życia, dzięki czemu możemy radować się bogactwem boskiego życia.
Ø Pożytkiem z bycia sługą Bożym jest otrzymanie uświęcenia, którym rezultatem jest  życie wieczne.
6:23  
·       Zapłata to płatność dokonana zgodnie z sprawiedliwością w oparciu o pracę, którą ktoś wykonuje.
W oczach Boga każdy aspekt postępowania człowieka bez Niego to grzech i składa się na pracę człowieka,  za którą zapłatą jest grzech.
·       Śmierć pochodzi od grzechu i jest jego rezultatem. Jednak śmierć o której tu mowa, to nie tylko śmierć fizyczna i wieczna śmierć, lecz także śmierć, w której człowiek uwikłany jest co dnia.
·       Życie wieczne to życie samego Trójjedynego Boga. Życie to zostało nam udzielone na podstawie tego, że Bóg nas usprawiedliwił, i teraz poprzez uświęcenie i przeobrażenie rozprzestrzenia się ono po całej naszej istocie.  W rezultacie tego zostaniemy upodobnieni do obrazu Pana i wprowadzeni do Jego chwały , abyśmy stali się odpowiedni do uczestniczenia i głoszenia Jego chwały [zob. Kol 3:4 „gdy się Chrystus, który jest życiem naszym, okaże, wtedy się i wy okażecie razem z nim w chwale.” ].
Ø Werset ten opisuje dwa ważne pojęcia:
1)  śmierć duchową, którą jest zapłata dla każdego człowieka zniewolonego grzechem;
2)  życie wieczne jako dar od Boga, który otrzymują niezasługujący na niego grzesznicy, którzy uwierzyli w Bożego Syna
[zob. Ef 2:8-9  „Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się kto nie chlubił. ]…
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego