List do Rzymian 6,1-14 - KCHB w Szczecinku

KCHB w Szczecinku
Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Mesjaszem, z Boga się narodził i każdy miłujący Tego, który dał życie, miłuje również tego, który życie od Niego otrzymał.
Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i wypełniamy Jego przykazania
1Jana 5,1-2
Przejdź do treści

Menu główne:

List do Rzymian 6,1-14

Biblijne
 
Rozważanie Słowa Bożego
 
 
Temat:  List do Rzymian 6,1–14
 
 
Tekst Słowa Bożego z Biblii warszawskiej (BW)
 
 
(1) Cóż więc powiemy? Czy mamy pozostać w grzechu, aby łaska obfitsza była?
(2) Przenigdy! Jakże my, którzy grzechowi umarliśmy, jeszcze w nim żyć mamy?
(3) Czy nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego zostaliśmy ochrzczeni?
(4) Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili.
(5) Bo jeśli wrośliśmy w podobieństwo jego śmierci, wrośniemy również w podobieństwo jego zmartwychwstania,
(6) wiedząc to, że nasz stary człowiek został wespół z nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało zostało unicestwione, byśmy już nadal nie służyli grzechowi;
(7) kto bowiem umarł, uwolniony jest od grzechu.
(8) Jeśli tedy umarliśmy z Chrystusem, wierzymy, że też z nim żyć będziemy,
(9) wiedząc, że zmartwychwzbudzony Chrystus już nie umiera, śmierć nad nim już nie panuje.
(10) Umarłszy bowiem, dla grzechu raz na zawsze umarł, a żyjąc, żyje dla Boga.
(11) Podobnie i wy uważajcie siebie za umarłych dla grzechu, a za żyjących dla Boga w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
(12) Niechże więc nie panuje grzech w śmiertelnym ciele waszym, abyście nie byli posłuszni pożądliwościom jego,
(13) i nie oddawajcie członków swoich grzechowi na oręż nieprawości, ale oddawajcie siebie Bogu jako ożywionych z martwych, a członki swoje Bogu na oręż sprawiedliwości.
(14) Albowiem grzech nad wami panować nie będzie, bo nie jesteście pod zakonem, lecz pod łaską.

 
 
WSTĘPNE ROZWAŻANIE w. 1–14
 
 
Ø Apostoł, przewidując, że ukazana przez niego zależność między grzechem a  łaską [zob. Rz 5;20 „…  gdzie zaś grzech się rozmnożył, tam łaska bardziej obfitowała,” ] może prowadzić do błędnych wniosków, od razu rozwiewa wszelkie wątpliwości.
 
Ø Byłaby to bowiem przewrotność, gdyby ktoś celowo popełnił grzech, aby w konsekwencji otrzymać od Chrystusa większą łaskę przebaczenia.
 
Ø Myśl Pawła jest jednoznaczna: Człowiek przez chrzest zostaje złączony z Chrystusem, dlatego od tego momentu nie powinien mieć nic wspólnego z grzechem . Chrzest, łącząc osobę wierzącą z Chrystusem, sprawia, że ma on łączność z wszystkim, co dotyczy Chrystusa, a więc także z Jego Śmiercią.
 
Ø Gdy mówi się, że chrzest jest zanurzeniem w Śmierci Chrystusa, oznacza to, że człowiek wierzący przyjmuje owoce Śmierci Jezusa i w nich uczestniczy.
 
Ø Istotnym owocem Śmierci Jezusa Chrystusa jest pokonanie szatana, który jest źródłem zła.
 
Ø Chrześcijanin więc, złączony z Jezusem w Jego Śmierci, w sposób definitywny zrywa z grzechem, aby móc na zawsze przebywać z Chrystusem, który żyje na wieki.
 
Ø Dzięki chrztowi dokonuje się więc moralna odnowa człowieka [zob. 1P 2;24 „On grzechy nasze sam na ciele swoim poniósł na drzewo, abyśmy, obumarłszy grzechom, dla sprawiedliwości żyli; jego sińce uleczyły was.” ].
 
Ø Przez Chrzest każdy wierzący staje się nowym stworzeniem i ma ten dar pielęgnować w swoim życiu.
 
Ø Dopóki jednak człowiek żyje na ziemi i nie ma pełnego zrozumienia spraw Bożych [1 Kor 13:12  „Teraz bowiem widzimy jakby przez zwierciadło i niby w zagadce, ale wówczas twarzą w twarz. Teraz poznanie moje jest cząstkowe, ale wówczas poznam tak, jak jestem poznany.” ], popełnia błędy i może wybrać to, co jest przeciwne Bogu.
 
 
Ø Wybór zła sprawia, że osoba wierząca wyrzeka się niejako życia Bożego w sobie i wchodzi na drogę prowadzącą ku śmieci. Żeby ustrzec się od tego, apostoł zaleca wierzącym, aby oddali całe swoje życie na służbę Panu. Polega to na tym, że każdy. W zgodzie ze swoim powołaniem, przyczynia się do tego, aby w jego życiu dobro tryumfowało nad złem [zob. Rz 12:1 „Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza.” ].
 
 
 
ROZWAŻANIE WG WERSETÓW
 
 
6;1  Mamy pozostać w grzechu
 
Ø Z powodu swego faryzejskiego doświadczenia Paweł przewidywał, co może wywołać ostry sprzeciw krytyków jego słów. Odpowiadając na pytania, które nawet jeszcze nie zostało zadane, wyjaśnił, czy nauki o sprawiedliwości opartej jedynie na łasce Bożej mogą zachęcić do grzechu czy też nie.
 
6;2   W żadnym razie!
 
Ø Dosłownie „niech nigdy tak się nie stanie „.
 
Ø Wyrażenie to zostało użyte w Listach Pawła czternaście razy w tym dziesięć razy w liście do Rzymian [zob. Rz 3:4; 6, 31; 6:2, 15; 7:7, 13; 9:14; 11:1,11].
 
 
Umarliśmy dla grzechu
 
Ø Nie chodzi tutaj o codzienną walkę wierzącego z grzechem, ale o jednorazowe wydarzenie, które miało miejsce w przeszłości. Ponieważ jesteśmy, „w Chrystusie” [zob.  Rz 6:11 i 8:1  „Podobnie i wy uważajcie siebie za umarłych dla grzechu, a za żyjących dla Boga w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.”  „Przeto teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.” ], a On umarł za nas [zob. Rz 5:6 – 8 „Wszak Chrystus, gdy jeszcze byliśmy słabi, we właściwym czasie umarł za bezbożnych. (7) Rzadko się zdarza, że ktoś umrze za sprawiedliwego; prędzej za dobrego gotów ktoś umrzeć.  Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł.” ], możemy zostać uznani za umarłych wraz nim.
 
 

6:3  Ochrzczeni w Chrystusa Jezusa.
 
Ø Nie chodzi tutaj  o chrzest w wodzie. Paweł używa słowa ochrzczeni w sensie metaforycznym, tak jak my dziś mówimy na przykład, że ktoś jest „pochłonięty pracą” lub że  przeszedł „próbę ognia”, kiedy doświadczył czegoś wielkiego.
 
Ø Dzięki pokładaniu wiary w Chrystusie wszyscy chrześcijanie zostali duchowo zanurzeni w Jego osobie, co pozwoliło na zjednoczenie i utożsamienie się w Nim [zob. 1 Kor 6:17 „Kto zaś łączy się z Panem, jest z nim jednym duchem.” ],  [zob. Gal 3:27  „Bo wszyscy, którzy zostaliście w Chrystusie ochrzczeni, przyoblekliście się w Chrystusa.” ]   [zob. 1 P 3:31  „Ona jest obrazem chrztu, który teraz i was zbawia, a jest nie pozbyciem się cielesnego brudu, lecz prośbą do Boga o dobre sumienie przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, ]
 
·       Chrzest to nie jakaś ustalona forma lub rytuał; symbolizuje on nasze utożsamienie się z Chrystusem.  Przez chrzest  zanurzamy się  w Chrystusa, obierając Go za sferę, w której przebywamy, aby móc zjednoczyć się z Nim w Jego śmierci i zmartwychwstanie.
 
·       Kiedy zostajemy ochrzczeni w Chrystusa, zostajemy ochrzczeni w śmierć.  Jego śmierć oddzieliła nas od świata i szatańskiej mocy ciemności oraz położyła kres naszemu naturalnemu życiu, naszej starej naturze, naszemu „JA”, naszemu upadłemu ciału, a także całej naszej historii.
 
6:4  Pogrzebani wraz z Nim
 
Ø Jesteśmy zjednoczeni z Jezusem przez wiarę, zatem Jego śmierć i pogrzebanie są także naszą śmiercią i pogrzebaniem, co obrazuje chrzest.
 
Nowe życie
 
Ø Staje się ono prawdziwe, jeśli umarliśmy i zostaliśmy pogrzebani wraz  z Nim oraz zostaliśmy z Nim zjednoczeni w zmartwychwstaniu. Dlatego w naszym życiu pojawia się nowa jakość, zostaje nam dany charakter i nowe zasady kierujące naszym życiem. Nowe życie jest na odrodzenie wierzącego
 
Ø [zob. Ez 36:26  „I dam wam serce nowe, i ducha nowego dam do waszego wnętrza, i usunę z waszego ciała serce kamienne, a dam wam serce mięsiste.” ];  [zob. 2 Kor 5:17  „”Tak więc, jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe. „ ]; [zob. Gal 6:15  „Albowiem ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nic nie znaczy, lecz nowe stworzenie.” ].
 
Ø Grzech przypisany jest staremu życiu, sprawiedliwość jest właściwością nowego życia.
 
·       Nasz stary człowiek został ukrzyżowany z Chrystusem (w.6) i pogrzebany wraz z Nim po przez chrzest w śmierci. W naturalnej sferze człowiek  najpierw umiera, a następnie zostanie pogrzebany; natomiast w duchowej sferze, jak pokazują słowa Pawła, najpierw zostajemy pogrzebani, a następnie umieramy. Ale umieramy nie sami; poprzez chrzest wchodzimy w śmierć Chrystusa.
 
 

6:5
 
·       Nie odnosi się to do  zmartwychwstania w znaczeniu obiektywnym, które nastąpi w przyszłości, lecz do teraźniejszego procesu wzrostu. Kiedy zostaliśmy ochrzczeni, zrośliśmy się z Chrystusem w podobieństwie Jego śmierci; teraz poprzez Jego śmierć wrastamy w Jego zmartwychwstanie. On sam jest zmartwychwstaniem [zob. J 11:25-26  „Rzekł jej Jezus: Jam jest zmartwychwstanie i żywot; kto we mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. A kto żyje i wierzy we mnie, nie umrze na wieki. Czy wierzysz w to?” ]. Po doświadczeniu prawidłowego chrztu, dalej ronimy w Chrystusie i wraz z Nim w podobieństwie Jego zmartwychwstania, czyli postępujemy w nowym życiu.
 
6:6  Nasz stary człowiek
 
Ø Greckie słowo oznaczające „stary” nie odnosi się do czegoś, co było kiedyś, ale do czegoś, co zostało zużyte i już do niczego się nie nadaje.
 
Ø Nasz stary człowiek umarł wraz z Chrystusem, a życie, które mamy teraz , jest nowy istnieniem danym nam przez samego Chrystusa [zob. Gal 2:20  „Pośrednika zaś nie ma tam, gdzie chodzi o jednego, a Bóg jest jeden.” ].
 
Ø Zostaliśmy odcięci od starej osoby i wcześniejszych nawyków, dlatego nie powinniśmy podążać za dawnymi pragnieniami, ponieważ nie znajdujemy się już pod ich wpływem.
 
Ciało grzechu
 
Jest to określenie „nasz stary człowiek”. Paweł używa słowa ciało, by wydobyć grzeszne cechy, które wiążą się z naszymi zewnętrznymi, fizycznymi słabościami oraz przyjemnościami [zob. Rz 8:10-11, 13 „Jeśli jednak Chrystus jest w was, to chociaż ciało jest martwe z powodu grzechu, jednak duch jest żywy przez usprawiedliwienie.  A jeśli Duch tego, który Jezusa wzbudził z martwych, mieszka w was, tedy Ten, który Jezusa Chrystusa z martwych wzbudził, ożywi i wasze śmiertelne ciała przez Ducha swego, który mieszka w was. Jeśli bowiem według ciała żyjecie, umrzecie; ale jeśli Duchem sprawy ciała umartwiacie, żyć będziecie. „ ].
 
Ø Pomimo że nas stary człowiek już w nas nie żyje, to grzech nadal ma kontrolę nad naszym ciałem, powoduje jego deprawację, [zob. Rz 7:14 – 24].
 
 
6:7  Umarł
 
Ø Dzięki zjednoczeniu z Chrystusem
 
Stał się wolny od grzechu
 
Ø Czyli nie znajduje się już pod władzą i kontrolą.
 
 
6:8 Z Nim będziemy żyć
 
Ø Kontekst sugeruje, że Paweł ma na myśli, iż wierzący nie tylko będą wiecznie żyli w obecności Chrystusa, ale także że ci którzy w Nim umarli, będą cieszyli się pełnią życia z powodu świętości Chrystusa. Jest to prawda, która dotyczy każdego wierzącego.
 
 
6:9  
 
Ø Chrystus w zmartwychwstaniu wykracza poza granice skażenia i śmierci. Skoro jesteśmy  z Nim jedno w tym zmartwychwstaniu, my również wykraczamy poza granice skażenia i śmierci.
 
 
6:10  Jeśli tedy umarliśmy
 
Ø Chrystus umarł z powodu grzechu na dwa sposoby:
 
1) w ramach kary za grzech – spełnił pewne żądania wobec grzesznika; oraz
 
2)  w ramach pozbawienia grzechu mocy nad tymi, którzy do Niego należą; a Jego śmierć nigdy nie będzie musiała się powtarzać  [zob. Hbr 7:26-27 „Takiego to przystało nam mieć arcykapłana, świętego, niewinnego, nieskalanego, odłączonego od grzeszników i wywyższonego nad niebiosa; który nie musi codziennie, jak inni arcykapłani, składać ofiar najpierw za własne grzechy, następnie za grzechy ludu; uczynił to bowiem raz na zawsze, gdy ofiarował samego siebie.” ];  [zob. Heb 9:12  „Wszedł raz na zawsze do świątyni nie z krwią kozłów i cielców, ale z własną krwią swoją, dokonawszy wiecznego odkupienia.” ].
 
 
6:11  Uważajcie siebie za umarłych
 
·       Albo uważajcie. Poczytywanie siebie za umarłych grzechowi to nie jest jakoś szczególna metoda, lecz samorzutne uważanie siebie za takich, spowodowane ujrzeniem faktów ukazanych w tym rozdziale.
 
Musimy w te fakty wiedzieć i w nie wierzyć, uznając je, i zgodnie z nimi, poczytywać siebie za umarłych grzechowi i żyjących w Bogu.
 
To jednak, że poczytujemy siebie za umarłych, nie powoduje śmierci i nie może samo sobie sprawować wewnątrz na śmierć Chrystusa, Tylko radując się Duchem,  i doświadczamy skutecznej śmierci Chrystusa oraz Jego zmartwychwstania i jego mocy, ukazanej tutaj, w tym rozdziale.
 
 
6:12  Grzech w śmiertelnym ciele waszym
 
Ø Ciało to jedyny obszar, w którym grzech ma wpływ na człowieka. Mózg i myśli są częścią ciała, dlatego ciągle podlega kuszeniu, co wynika z naszych grzesznych żądz.  [zob. Rz 8:22-23   „Wiemy bowiem, że całe stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd.  A nie tylko ono, lecz i my sami, którzy posiadamy zaczątek Ducha, wzdychamy w sobie, oczekując synostwa, odkupienia ciała
 
naszego.” ];  [zob. 1 Kor 15:53  Albowiem to, co skażone, musi przyoblec się w to, co nieskażone, a to, co śmiertelne, musi przyoblec się w nieśmiertelność.” ];  [zob. 1 P  3 :9-11  „nie oddawajcie złem za zło ani obelgą za obelgę, lecz przeciwnie, błogosławcie, gdyż na to powołani zostaliście, abyście odziedziczyli błogosławieństwo.  Bo kto chce być zadowolony z życia i oglądać dni dobre, ten niech powstrzyma język swój od złego, a wargi swoje od mowy zdradliwej.  Niech się odwróci od złego, a czyni dobre, niech szuka pokoju i dąży do niego.
 
 
6:13  Nie oddawajcie członków swoich grzechowi
 
Ø Chodzi tutaj o decyzje woli. Zanim grzech zyska kontrole nad wierzącym, najpierw musi zostać dopuszczony przez jego wolę [zob. Flp 2:12-13  „Nie jakobym już to osiągnął albo już był doskonały, ale dążę do tego, aby pochwycić, ponieważ zostałem pochwycony przez Chrystusa Jezusa.  Bracia, ja o sobie samym nie myślę, że pochwyciłem, ale jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, i zdążając do tego, co przede mną,” ].
 
Nie udostępniajcie
 
Ø To fizyczne części ciała; centrum dowodzenia grzechu, skąd kieruje on wierzącym [zob. Rz 7:18  „Albowiem gniew Boży z nieba objawia się przeciwko wszelkiej bezbożności i nieprawości ludzi, którzy przez nieprawość tłumią prawdę.” ] ;  [zob. Rz 7:21-23  „Dlatego że poznawszy Boga, nie uwielbili go jako Boga i nie złożyli mu dziękczynienia, lecz znikczemnieli w myślach swoich, a ich nierozumne serce pogrążyło się w ciemności.  Mienili się mądrymi, a stali się głupi.  I zamienili chwałę nieśmiertelnego Boga na obrazy przedstawiające śmiertelnego człowieka, a nawet ptaki, czworonożne zwierzęta i płazy; ] [zob. Rz 12:1 Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza.” ] .
 
 
                 6:14  Grzech nad wami
 
·       Grzech nie może nad nami panować z tej przeczymy, my pod prawem, lecz pod łaską.
 
Taka pozycja pozwala odrzucić nam grzech. Grzech już niema żadnego prawa czegoś od nas żądać, my natomiast mamy prawo odrzucić grzech i jego moc.
 
Odrzucając grzech stając po stronie zmartwychwstałego Chrystusa, przedstawiamy sobie swoje członki sprawiedliwości jako niewolników, aby boskie życie mogło wykonywać pracę w naszym wnętrzu, uświęcając nas świętą naturą Boga.
 
Ø Nie chodzi tu o to, że Bóg odwołał swoje Prawo moralne [zob. Rz 3:31  „ Czy więc zakon unieważniamy przez wiarę? Wręcz przeciwnie, zakon utwierdzamy.” ];
 
Ø [zob. Mt 5:17-19  „Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon albo proroków; nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić.  Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu, aż wszystko to się stanie.  Ktokolwiek by tedy rozwiązał jedno z tych przykazań najmniejszych i nauczałby tak ludzi, najmniejszym będzie nazwany w Królestwie Niebios; a ktokolwiek by czynił i nauczał, ten będzie nazwany wielkim w Królestwie Niebios.” ].  
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego